شمارهٔ ۳۱۹ - در شکر انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
منعمی بر پیر دهقانی گذشت اندر دهی
نان جو میخورد و پیشش پارهای بز موی و دوک
گفتش ای مسکین نگر با آنچنان روزی و عیش
پیر دهقان گفت من لذاتنا این الملوک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
منعمی (مرد ثروتمند) درگذشتن از یک دهقان پیر را مشاهده میکند که نان جو میخورد و در کنارش یک بز و دوک (ابزار بافندگی) دارد. منعمی میگوید: ای بیچاره، با این وضعیت چگونه لذت میببری؟ پیر دهقان در پاسخ میگوید که من از لذایذ و خوشیهای پادشاهان هم خرسندترم.