نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱۹ - در شکر انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

منعمی بر پیر دهقانی گذشت اندر دهی

نان جو می‌خورد و پیشش پاره‌ای بز موی و دوک

گفتش ای مسکین نگر با آنچنان روزی و عیش

پیر دهقان گفت من لذاتنا این الملوک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

منعمی (مرد ثروتمند) درگذشتن از یک دهقان پیر را مشاهده می‌کند که نان جو می‌خورد و در کنارش یک بز و دوک (ابزار بافندگی) دارد. منعمی می‌گوید: ای بیچاره، با این وضعیت چگونه لذت می‌‍ببری؟ پیر دهقان در پاسخ می‌گوید که من از لذایذ و خوشی‌های پادشاهان هم خرسندترم.