شمارهٔ ۳۲ - در مدح مجدالدین ابوطالب نعمه انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
گره عهد آسمان سست است
گره کیسهٔ عناصر سخت
آنکه بگشاد هیچ وقت نبست
گره عهد و بندگیش ز بخت
کیست بحری که موج بخشش اوی
کیسهٔ بحر و کان کند پردخت
میر بوطالب آنکه او ثمرست
اسدالله باغ و نعمه درخت
پادشاهیست نسبت او را تاج
شهریاریست همت او را تخت
جرم ماه از اشارت جدش
هم به دو نیمه گشت و هم یک لخت
عرش میگفت در احد تکبیر
پدرش تیغ فتح میآهخت
در ترازوی همتش هرگز
حاصل روزگار هیچ نسخت
دست او سایه بر جهان افکند
با عدم برد تنگدستی رخت
باد دستش قوی و از دستش
دشمنش لخت لخت گشته به لخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف ویژگیهای برجسته و عظمت شخصیت میربوطالب (علی علیهالسلام) میپردازد. شاعر میگوید که عهد آسمانیها ضعیف است، اما کیسه مصالح و عناصر دنیا محکم است. آنکه به او بخشندگی و رحمت میدهد، هیچگاه از بخشش خود دست نمیکشد. اشاره شده که علی علیهالسلام به عنوان پادشاه و کسی که درخت نعمتها را آبیاری میکند، جایگاهی والا دارد. همچنین به قدرت و همت او اشاره شده که در زمانهای مختلف پیروزیها را رقم زده و همواره در پیروزی و موفقیت باقی مانده است. دست او سایهسار بر جهان افکنده و دوستی و قدرت او باعث پریشانی دشمنانش شده است.