نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵۷ انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

شود زیادت شادی و غم شود نقصان

چو شکر و صبر کنی در میان شادی و غم

ز شکر گردد نعمت بر اهل نعمت بیش

به صبر گردد محنت بر اهل محنت کم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شادی و غم هر دو در زندگی وجود دارند. اگر در میان شادی و غم شکرگذاری و صبر کنیم، می‌توانیم نعمت‌ها را بیشتر کنیم و از درد و محنت‌ها کم کنیم. شکرگذاری باعث افزایش نعمت‌ها و صبر کردن باعث کاهش سختی‌ها می‌شود.