نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵۸ انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای از برادر و پدر افزون دوبار صد

وز تیر آسمان بتازی چهار کم

بفرست حورزاده به حکم دو سه ستیز

با چنبر مصحف و بیخی بدان به هم

بادا بقای نام تو چندان به روزگار

کاید برون ز صورت بی‌دو دویست کم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به پدر و برادرش اشاره می‌کند و از آنها می‌خواهد که با توانایی و اراده‌اش به میدان بیایند. او به رقابتی اشاره می‌کند که در آن باید با حورزاده‌ها مبارزه شود و نیک نامی او را در زمانه حفظ کند. همچنین او اشاره می‌کند که نامش باید در تاریخ ماندگار شود و از کمبودها نترسد.