نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶ - در شکایت گوید و توقع تلطف کند انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

چون برگهای طوبی طبعم به نام تو

یک روی بر ثنا و دگر روی بر دعاست

در خاطرم که بلبل بستان نعت تست

اطراف باغ عمر ابدالدهر پر نواست

با برگ و با نوای چنین بنده‌ای چو من

هر روز بی‌نواتر و بی‌برگ‌تر چراست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها، شاعر به زیبایی و صفای محبت اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند برگ‌های درخت طوبی، وجودش به نام محبوبش پر از ذکر و دعاست. همچنین، یادآوری می‌کند که بلبل باغ، مدح محبوب را می‌خواند و فضای زندگی‌اش را پر از نغمه و شور می‌سازد. اما در عین حال، احساس تنهایی و کمبود را در خود حس می‌کند که هر روز بیشتر می‌شود.