شمارهٔ ۳۶۳ - در حسب حال انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی کلام و شیرینی سخنان خود اشاره می‌کند و می‌گوید که در زمانه‌اش به عنوان کسی که طعم سخن را می‌چشد، وجود دارد. اما در عین حال، از نادیده‌گرفتن شنوندگان و عدم توجه به او خود را خاموش حس می‌کند. همچنین، در معانی پنهان و عمیق سخنانش، خود را به عنوان فردی مفلس و بی‌چیز معرفی می‌کند که همچون کیمیاگری است که چیزی برای فروش ندارد.