شمارهٔ ۳۶۷ انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
کارها را طلب مکن غایت
تا نمانی ز کار دل محروم
زیرکان این مثل نکو زدهاند
طلبالغایه ای برادر شوم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ما میگوید که نباید در انجام کارها، به دنبال هدفهای نهایی و نهایتطلبی باشیم. اگر فقط به دنبال رسیدن به یک نتیجه خاص باشیم، ممکن است از لذت و فایده انجام کارها محروم شویم. بنابراین بهتر است از هربخشی از کار لذت ببریم و آن را به عنوان یک تجربه ارزشمند در نظر بگیریم. شاعر تاکید میکند که این دیدگاه، حکمت عمیقتری در زندگی دارد.