شمارهٔ ۳۸۴ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی خواجه خرم و خوشبختی اوست که همچون گل همیشه شاداب و پرثمر است. شاعر امیدوار است که این خوشبختی تا همیشه ادامه داشته باشد و خواجه خرم با دل و جان از آن بهره‌مند شود. اشاره‌ای به پیروزی و سربلندی او نیز وجود دارد، و او را به عنوان پناهگاهی برای نیازمندان معرفی می‌کند. همچنین، تیغ و سلاح او نمادی از قدرت و پیروزی است. در نهایت، شاعر یادآور می‌شود که اگر کسی از احسان او برخوردار شود، دیگر نیازی به چیزی نخواهد داشت و او شبیه درخت طوبی در باغ بهشت است.