نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۸۸ - طلب پنبه و روغن کند انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

ایا خورشید و مه در پیش رایت تیره و تاری

به روز و شب گهی خورشید و ماهم ثقبهٔ روزن

پس ای سردی و تاریکی که در من هست بازم خر

ازین سردی و تاریکی به اندک پنبه و روغن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تضاد بین نور و تاریکی اشاره می‌کند و از وجود خورشید و ماه در آسمان صحبت می‌کند. او به سردی و تاریکی درون خود اشاره دارد و می‌خواهد با استفاده از پنبه و روغن، این تاریکی را کم کند و به روشنایی برسد. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده مبارزه با زشتی‌ها و تلاش برای یافتن نور و روشنی در زندگی است.