نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۱۴ انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

شب تاریک و باد سرد و ابر تند و بارنده

غلاما خیز و آتش کن که هیزم داری افکنده

اگر از دود و آن آتش ترا مهمان فراز آید

تو از مال من آزادی که مهمان بهتر از بنده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در یک شب تاریک و سرد با باد و باران، شخصی از غلامش می‌خواهد که آتش را روشن کند زیرا هیزم آماده است. او همچنین اشاره می‌کند که اگر مهمانی از دود و آتش بیاید، غلام می‌تواند از اموالی که دارد آزاد باشد، زیرا مهمان ارزشمندتر از بنده است.