شمارهٔ ۴۵۰ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به سعد دین اشاره می‌کند که پیراهنی به او داده است. این پیراهن به قدری زیباست که هر کسی با دیدن آن حیرت‌زده می‌شود. اما به خاطر فرسودگی‌اش، وقتی آن را می‌پوشد، بدن مرد به نوعی عریان به نظر می‌رسد. هر جا که آسیب و مشکل پیدا کرده، احساس می‌کند این پیراهن به اندازه بدنش به او فشار می‌آورد.