نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۲ انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

به خدایی که با بزرگی او

چرخ با آنچه اندرو خردست

که مرا پای در رکاب سفر

دست بوسیدن تو آوردست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به خداوند بزرگ اشاره دارد که تمامی جهان تحت کنترل اوست. شاعر بیان می‌کند که با وجود عظمت خدا، او توفیق یافته است که در مسیر سفرش به او نزدیک شود و در حضورش فروتنی کند.