نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۵ - مطایبه انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

دوش در خواب من پیمبر را

دیدمش کو ز امت آزردست

گفتمش ای بزرگ چت بودست

طبع پاک تو از چه پژمردست

گفت زین مُقریَک همی جوشم

رونق وحی ایزدی بردست

آنچه این زن به مزد می‌خواند

جبرئیل آن به من نیاوردست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در خواب، پیامبری را دیدم که از حال امت خود ناراحت بود. از او پرسیدم که چرا حالش این‌گونه است و چرا طبع پاکش پژمرده شده است. او پاسخ داد که به خاطر مقراط و فطرت بدی که در جامعه وجود دارد، از وحی الهی محروم شده است. او اشاره کرد که آنچه این زن به عنوان مزد می‌خواند، جبرییل آن را برای او نیاورده است.