شمارهٔ ۶۱ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تقدیس خداوندی اشاره دارد که در دوازده میل جا دارد و هفت پیک او همیشه در سفرند. خداوند به عنوان صنعتگر عالم معرفی شده و آفرینش او مانند چمن‌زاری است که با مدح و دعا و شکر و ثنا بارور می‌شود. درختی که نماد این باروری است، به خاطر نیت‌های خوب و تقدیرهای انسان‌ها شکوفا می‌شود.