شمارهٔ ۷۹ - مطایبه انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
دی گفت به طنز نجم قوال
کای بنده سپهر آبنوست
در زنگولهٔ نشید دانی
گفتم چه دهند از این فسوست
در پردهٔ راست راه دانم
وانگاه به خانهٔ عروست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، دی به نجم قوال به طور طنزآمیز میگوید که او (دی) مانند بندهای از آسمان و نور است. او در پاسخ به سوالاتی که در مورد زنگوله (که نماد حوادث و وقایع زندگی است) به وجود میآید، اظهار میکند که در مجرای واقعی زندگی آگاهی دارد و در نهایت به خانه عروسی اشاره میکند که به نوعی نشاندهنده دنیای خوشبختی و شادی است.