شمارهٔ ۸۰ - طلب امداد مهم خود کند انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای بزرگی که در بزرگی و جاه
قدرت از چرخ هفتمین بیشست
عقل با دانش تو بی‌دانش
چرخ با همت تو درویشست
دیدهٔ دیدهٔ ذکاء تو است
هرچه در خاطر بداندیشست
باز بی‌پاس دولتت کبک است
گرگ بی‌داغ طاعتت میشست
نور در چشم دشمنت نارست
نوش در کام حاسدت نیشست
عالمی در حمایت کف تست
کف تو در حمایت خویشست
بنده را گرچه کمترین هنرست
اینکه نقش جهان بدکیشست
جز به سعی تو برنخواهد گشت
بنده را این مهم که در پیشست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف عظمت و قدرت یک بزرگ و قدرتمند می‌پردازد. شاعر به این شخص اشاره می‌کند که قدرت او از همه چیز بیشتر است و حتی عقل و دانش دیگران در برابر او ناچیز و بی‌ارزش به نظر می‌رسد. شاعر همچنین بیان می‌کند که دشمنان او نمی‌توانند به او آسیب برسانند و در حقیقت، هر که در حمایت او باشد، در امان است. در نهایت، شاعر خود را به عنوان بنده‌ای کوچک معرفی می‌کند، اما بر تلاش و کوشش خود تاکید دارد که بدون حمایت این بزرگ، موفقیتی حاصل نخواهد شد.