شمارهٔ ۸۷ انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بهشت را چه کنی عرضه بر قلندریان
بهشت چیست نشانی ز بود انسانست
به سر سینهٔ پاک و به جان معصومان
بدان خدای که دانای سر و اعلانست
که نقل رند ز مستان لم‌یزل خوشتر
ز میوهای بهشت و نعیم رضوانست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به بررسی مفهوم بهشت و ارتباطش با انسانیت می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که بهشت تنها یک مکان نیست، بلکه نشان‌دهنده روح پاک و قلب معصوم انسان‌هاست. او همچنین به خدای دانا اشاره می‌کند که سرنوشت انسان‌ها را می‌داند. در نهایت، شاعر می‌گوید که تجربیات و احساسات انسان‌ها، مانند عشق و شادی، از نعمت‌های بهشت ارزشمندتر است.