رباعی شمارهٔ ۱۵۷ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خوی تو ز دوستی چو دامن بفشاند
ننشست که تا به روز هجرم ننشاند
گویی که اگر چنین بمانی چه کنم
دل ماتم جان نداشت دیگر چه بماند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به احساس عمیق خود نسبت به دوستی و جدایی اشاره می‌کند. او می‌گوید که وقتی دوستی به او پشت می‌کند، او نمی‌تواند آرام بنشیند و انتظار روز جدایی را بکشد. شاعر از حالت غم و ماتمی که در دلش وجود دارد می‌گوید و این احساس را بیان می‌کند که با این وضع دیگر قلبش توانایی تحمل ندارد.