رباعی شمارهٔ ۱۵۹ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به قدرت و مقام خود اشاره می‌کند که در حوزه‌های مختلف برتری دارد و شناخته شده است. اما در عین حال، از این که هیچ کس او را به درستی نمی‌شناسد و فقط به عنوان یک نامرتبه در نظر گرفته می‌شود، ناامید است. او به اهمیت خود آگاه است، اما از عدم شناخت واقعی دیگران رنج می‌برد.