رباعی شمارهٔ ۱۷۵ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلف تو مصاف عنبر تر شکند
لعل تو نهال شهد و شکر شکند
گل کیست که با رخ تودر باغ آید
وانگه دو سه روز خویشتن برشکند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و دلربایی معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که موی معشوق به رنگ عنبر و لب‌های او همچون نهالی از عسل و شکر است. همچنین، به گل‌هایی اشاره می‌کند که در باغ، به خاطر زیبایی او می‌رویند اما در مدت کوتاهی پژمرده می‌شوند. در نهایت، تصویر جذابی از عشق و زیبایی را به تصویر می‌کشد.