رباعی شمارهٔ ۱۷۴ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در بزمگهی که مطربی کوس کند
بر تیر قضا تیر تو افسوس کند
رایات تو گر روی به بغداد نهد
دجله به در ریش زمین بوس کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به بزم و شادی اشاره میکند که در آن موسیقی و عیش و نوش برقرار است. او به تقدیر میگوید که اگر تقدیر تیر بزند، حسرت و افسوس به همراه خواهد داشت. همچنین اگر پرچمها و نشانههای او به بغداد بروند، حتی دجله - رودخانهای معروف - زمین را به عنوان احترام میبوسد. به طور کلی، شاعر زیبایی و اهمیت محبوبش را در این جشن توصیف میکند و به عظمت و شکوه آن اشاره دارد.