رباعی شمارهٔ ۱۷۶ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دلدار دل مرا ز من باز افکند
وز زلف کمانم به سخن دور افکند
امروز که پی به چین زلفش بردم
برد از پس گوش خویشتن دور افکند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از دلبری صحبت می‌کند که دل او را از وی دور کرده و با زلف‌های کمانی‌اش او را در دنیایی از سخن و خیال غوطه‌ور ساخته است. امروز که به زیبایی و چین زلف او پی برده، این زیبایی همچنان او را از خود دور می‌کند.