رباعی شمارهٔ ۱۷۹ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به احساس ناامیدی و اندوه اشاره می‌کند. او می‌گوید که بدون وجود غم و درد، دل نمی‌تواند آرام بگیرد و تا زمانی که مشکلات و مصیبت‌ها ادامه دارند، هیچ چیز نمی‌تواند او را از غم رها کند. در واقع، گذر زمان و سختی‌ها ممکن است زندگی را تحت تاثیر قرار دهند و به انسان آسیب برسانند.