نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۷۸ انوری

انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خوش خوش چو مرا دم تودر دام افکند

در دست فراق و پای ایام افکند

ای دوست بدین روز که دشمنت مباد

من سوخته دل را طمع خام افکند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت از دوری معشوق و سختی‌های زمانه سخن می‌گوید. او به دوستش می‌گوید که خوشحالی‌اش به خاطر وصل، او را در دام فراق و مشکلات زندگی گرفتار کرده است. شاعر همچنین آرزو می‌کند که دوستش روزهای سختی را تجربه نکند و از حسرت‌های او آگاه باشد.