رباعی شمارهٔ ۱۷۸ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خوش خوش چو مرا دم تودر دام افکند
در دست فراق و پای ایام افکند
ای دوست بدین روز که دشمنت مباد
من سوخته دل را طمع خام افکند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت از دوری معشوق و سختیهای زمانه سخن میگوید. او به دوستش میگوید که خوشحالیاش به خاطر وصل، او را در دام فراق و مشکلات زندگی گرفتار کرده است. شاعر همچنین آرزو میکند که دوستش روزهای سختی را تجربه نکند و از حسرتهای او آگاه باشد.