رباعی شمارهٔ ۱۸۷ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشم تو در آیینه به چشم تو نمود
بر چشم تو فتنه گشت هم چشم تو زود
چشم خوش تو چشم ترا کرد به چشم
پس آفت چشم تو هم از چشم تو بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و تأثیر چشم اشاره دارد. شاعر می‌گوید که چشم‌ها در یکدیگر تأثیر می‌گذارند و زیبایی هر چشم از چشم دیگر نشأت می‌گیرد. همچنین، به فتنه و آسیب‌هایی که ممکن است از همین تأثیرات ناشی شود، اشاره می‌کند. در نهایت، اشاره دارد که آفت و خطر چشم نیز از خود آن چشم ناشی می‌شود.