رباعی شمارهٔ ۲۱ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از آتش که اولین چیز بود که بر سفال نهاد صحبت می‌کند. سپس به خاک اشاره می‌کند که به سرعت از او دور شده است. در ادامه، به باد کبر (فخر و غرور) اشاره می‌کند که در وجودش وجود دارد. در نهایت، از آب سبو (آب حیات و دوست) می‌پرسد که چگونه می‌تواند با او درست شود، یعنی چگونه می‌تواند ارتباطی صحیح و درست برقرار کند. در کل، شعر بیانگر تضادهای داخلی و جستجوی رابطه‌ای عمیق است.