رباعی شمارهٔ ۲۲ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم قناعت و رضایت اشاره دارد. شاعر می‌گوید وقتی به قناعت دست یافتم، احساسِ بی‌نیازی و فراوانی کردم. اما وقتی دست طمع را دراز کردم و به خواسته‌های بیشتر فکر کردم، این حس قناعت و رضایت از بین رفت و غیرت همت من را شکسته و به چالش کشید. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده این است که طمع می‌تواند فرد را از قناعت دور کند و آرامش را مختل کند.