رباعی شمارهٔ ۲۱۷ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عاشقانه و درد جدایی پرداخته است. شاعر از وصل معشوقی که از دل سنگی بیرون می‌آید صحبت می‌کند، و در تجسم خیالی او را درک می‌کند. همچنین، با بی‌تابی از جدایی و رنگ و بوی خون سخن می‌گوید، که نشان‌دهنده‌ی عمق احساسات و آسیب‌دیدگی ناشی از فاصله از معشوق است.