رباعی شمارهٔ ۲۲۶ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساسات عمیق خود در مواجهه با غم و دلخوشی سخن می‌گوید. او می‌گوید که این بار در دست غم، دلش ناتوان است و نمی‌تواند کاری از دستش برآید. همچنین اشاره می‌کند که در بازی عشق، او با چیزهایی که در دست معشوق است، دست به خطر می‌زند، در حالی که وضعیت این بار متفاوت است و در آن موانع و دردهای بیشتری وجود دارد.