رباعی شمارهٔ ۲۳۸ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و عشق خود سخن می‌گوید. او به وضعیتی دچار شده که نتوانسته از محبت محبوب خود رها شود. دلش گرفته و جانش در خطر است، و او تنها با عشق و هیجانی نیم‌جان مانده است. به عبارتی، عشق او به صورت یک داستان پر درد و غم تبدیل شده است.