رباعی شمارهٔ ۲۴۰ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از آرزوی خیال تو روز دراز
در بند شبم با دل پر درد و نیاز
وز بی‌خوابی همه شب ای شمع طراز
می‌گویم کی بود که روز آید باز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و غمگینی است. شاعر از آرزوی وصال معشوق در طول روز سخن می‌گوید و در شب با دل پر درد و نیازش در بند خواب نمی‌تواند آرام بگیرد. او به شمعی اشاره می‌کند که نماد روشنی و امید است و در نهایت از انتظارش برای آمدن روز و دوباره دیدن معشوق یاد می‌کند.