رباعی شمارهٔ ۲۵۹ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش ماه و زیبایی آن پرداخته و آن را با خسروان و سکندر بزرگ مقایسه می‌کند. گویا شاعر این ماه را در زیبایی و قدرت بی‌همتا می‌داند و خواستار آن است که به ویرانه‌های دل بنده، نوری ببخشد. به نوعی، شاعر به زیبایی‌های آسمانی اشاره دارد و آرزومند است که آن زیبایی به زندگی‌اش تابیده شود.