رباعی شمارهٔ ۲۷۴ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از غم و تنهایی خود در غیاب معشوق سخن می‌گوید. او شب را بدون حضور آن محبوب سپری کرده و احساس خوار و خجل بودن می‌کند. در حالی که معشوق بی‌خیال از اوست، شاعر به وعده‌هایی که به او داده‌اند و دلبستگی‌اش به او اشاره می‌کند. این احساسات در تضاد با حالتی است که معشوق در آن قرار دارد.