رباعی شمارهٔ ۲۶۷ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گل روز دو عرض می‌دهد مایهٔ خویش
زنهار میفکن تو بر آن سایهٔ خویش
او خود چو ببیند پس از آن پایهٔ خویش
در پای تو ریزد همه پیرایهٔ خویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی و ارزش گل اشاره می‌کند و از فرد می‌خواهد که خود را در سایه آن گل قرار ندهد. گل به خودی خود زیبایی و اصالت دارد و اگر کسی به آن نگاه کند، همه زینت‌ها و زیبایی‌های خود را در پای او نثار خواهد کرد. به عبارتی، شاعر به اهمیت خودآگاهی و حفظ مقام فردی تاکید دارد و می‌گوید که باید به ارزش‌های درون خود توجه کنیم.