رباعی شمارهٔ ۲۹۸ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلف تو دلم برد و به جان در خطرم
گیرم که ز بیم پی به زلفت نبرم
باری دمی از زیر کله بیرون کن
چندان که ز دور در دل خود نگرم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر از جذابیت و زیبایی طرف مقابل صحبت می‌کند که دل و جان او را در خطر انداخته است. با وجود ترس از دوری، او می‌خواهد لحظه‌ای از زیبایی و حضور آن شخص بهره‌مند شود و به یاد او نگاه کند.