رباعی شمارهٔ ۳۰۹ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و محبت عمیق بیانگر احساس شاعر نسبت به محبوبش است. شاعر می‌گوید که اگر قلم را بردارد تا نام محبوب را بنویسد، به یاد او در هر قدم که بردارد، او را در نظر دارد. او تنها به چهره محبوبش توجه دارد و حتی اگر تمام عمرش را از دنیا بگیرد، باز هم آن چهره را از یاد نخواهد برد. در واقع، این شعر نشان‌دهنده وابستگی و ارادت شدید شاعر به محبوب است.