رباعی شمارهٔ ۳۲۰ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شبها چو ز روز وصل او یاد کنم
تا روز هزار گونه فریاد کنم
ترسم که شب اجل امانم ندهد
تا باز به روز وصل دل شاد کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار به یاد روزهای وصال معشوق خود در شبها فکر می‌کند و فریادهایی از دل می‌زند. او نگران است که شب اجل (مرگ) اجازه ندهد دوباره به آن روزهای شاد بازگردد و دلش را شاد کند.