نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۳۳۴ انوری

انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

سبحان‌الله غمی به پایان نبریم

الا که ازو در دگری می‌نگریم

آن شد که ستاره می‌شمردیم به روز

اکنون همه روز و شب نفس می‌شمریم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر بیان می‌کند که غم‌های زندگی هیچگاه به پایان نمی‌رسند، مگر زمانی که چشم‌مان به خوشی‌ها و زیبایی‌های دیگر بیفتد. در گذشته، ستاره‌ها را شمارش می‌کردیم، اما حالا همه روز و شب خود را با نفس کشیدن، یعنی با وجود غم‌ها می‌گذرانیم.