رباعی شمارهٔ ۳۳۵ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با گل گفتم چون به چمن برگذریم
چون از همه باغ آرزوی تو بریم
گل گفت مرا چو نیک درمی‌نگریم
از روی بقا برابر یکدگریم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، گوینده با گل صحبت می‌کند و از آن می‌خواهد که وقتی به چمن می‌رسند، آرزوی او را در نظر بگیرد. گل در پاسخ می‌گوید که اگر به درستی به من نگاه کنی، متوجه خواهی شد که ما از نظر بقا و موهبت وجودی برابر هستیم.