رباعی شمارهٔ ۳۴۰ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل مگذار عمر چون بی‌خبران
ایمن منشین ز روزگار گذران
تو طاق نه‌ای با تو همان خواهد کرد
ایام که کرد و می‌کند با دگران
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از دل می‌خواهد که عمر خود را بی‌خبرانه سپری نکند و نسبت به روزگار محتاط باشد. او هشدار می‌دهد که اگر انسان به خود اعتماد کند، همان سرنوشتی که دیگران را دچار کرده، نصیب او نیز خواهد شد.