رباعی شمارهٔ ۳۵۵ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای گنده دهان چو شیر و چون گرگ حرون
چون خرس کریه شخص و چون خوک نگون
چون بوزنه سخره و چو کفتار زبون
چون گربه دهن دریده و چون سگ دون
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف افرادی میپردازد که به خاطر ویژگیهای ناپسند خود مشابه حیوانات وحشی و زشت توصیف شدهاند. با استفاده از تشبیه به شیر، گرگ، خرس، خوک، بوزینه، کفتار، گربه و سگ، شاعر به انتقاد از رفتار و ظاهر این افراد میپردازد و آنها را به خاطر تنبلی و زشتی مورد ملامت قرار میدهد.