رباعی شمارهٔ ۳۵۷ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش بوطالب نعمت و بزرگداشت او به عنوان منبع خیر و برکت در دنیا و دین می‌پردازد. شاعر از او می‌خواهد که با نگاهی درون‌نگر به خود بیاندیشد و زیبایی‌های جهان را مشاهده کند که ناشی از همت و generosity اوست. او همچنین به صفات بلند و حلم انسانی در آسمان و زمین اشاره می‌کند.