رباعی شمارهٔ ۳۶۵ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعری از علاقه و ارادت عمیق خود به معشوق صحبت می‌کند. او می‌گوید اگر سعادتی به او برسد، جانش را فدای او می‌کند و برایش حاضر است هر کار و تلاشی انجام دهد. همچنین به تضاد بین خود و محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که گاهی به او مثل زمین تعظیم می‌کند و گاهی مانند فلک در دور او می‌چرخد. این اشعار نشان‌دهنده عشق و وفاداری شدید شاعر به معشوق است.