رباعی شمارهٔ ۳۶۹ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت، از دلتنگی و ناراحتی خود به خاطر دوری از محبوب سخن می‌گوید. او می‌گوید که درد و اندوه ناشی از دوری محبوب، برای او زنده است و زندگی‌اش بدون او معنایی ندارد. احساس می‌کند که وجودش بدون محبوب بی‌فایده است و جان او تنها با یاد محبوب زنده است.