نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۳۸۵ انوری

انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای فتنهٔ روزگار شب‌پوش منه

و ابدالان را غاشیه بر دوش منه

زلفی که هزار جان ازو در خطرست

از چشم بدان بترس و برگوش منه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از دغدغه‌ها و فتنه‌های زندگی شکایت می‌کند و می‌گوید که ای روزگار، مرا در تاریکی خود غرق نکن. او همچنین به زیبایی‌های محبت‌آمیز اشاره می‌کند و می‌گوید زلفی که جان‌های زیادی از آن در خطر است، باید از نگاه و گوش دیگران دور نگه‌داشته شود. به طور کلی، شاعر به مراقبت از عشق و احساسات خود در برابر مشکلات و فتنه‌های زندگی تأکید می‌کند.