رباعی شمارهٔ ۳۸۵ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای فتنهٔ روزگار شبپوش منه
و ابدالان را غاشیه بر دوش منه
زلفی که هزار جان ازو در خطرست
از چشم بدان بترس و برگوش منه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از دغدغهها و فتنههای زندگی شکایت میکند و میگوید که ای روزگار، مرا در تاریکی خود غرق نکن. او همچنین به زیباییهای محبتآمیز اشاره میکند و میگوید زلفی که جانهای زیادی از آن در خطر است، باید از نگاه و گوش دیگران دور نگهداشته شود. به طور کلی، شاعر به مراقبت از عشق و احساسات خود در برابر مشکلات و فتنههای زندگی تأکید میکند.