رباعی شمارهٔ ۳۸۷ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ارتباط میان عشق و خدا اشاره دارد. شاعر از پایش سخن می‌گوید که او را به سوی معشوق راهنمایی کرده است و همچنین از دستی یاد می‌کند که او را به سوی خواسته‌اش می‌برد. اما در نهایت، این پا او را به بی‌راهه می‌کشاند و آن دست نیز او را از مسیر اصلی‌اش دور می‌کند. به‌طور کلی، شعر نشان‌دهنده‌ی تضاد میان خواسته‌های انسانی و قدرت الهی است.