رباعی شمارهٔ ۳۹۲ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف حالتی از تزلزل و اضطراب اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگرچه دعا و ناله‌های انسان به زمین نمی‌رسد، اما اگر صبر و حلم او بر زمین نشیند، ممکن است از شدت مصیبت‌ها و زلزله‌های آسمانی کاسته شود. به طور کلی، شعر به ارتباط انسان با آسمان و زمین و تأثیرات دعا و صبر در برابر مشکلات اشاره می‌کند.