رباعی شمارهٔ ۴۱۵ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون صبح درآمد به جهان‌افروزی
معشوقه به گاه رفتن از دلسوزی
می‌گفت و گری که با من غم روزی
صبحا ز شفق چون شفقت ناموزی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در صبحی که نمایان شد، معشوقه به خاطر دلسوزی اشک می‌ریزد و با غم از جدایی صحبت می‌کند. او به شفق اشاره دارد و از محبتش می‌گوید که نامتقارن و دشوار است.