رباعی شمارهٔ ۴۱۸ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به این معناست که زمان تو گذشته است و اکنون نوبت دیگری است. هیچ کجا بی‌نوبت تو، زندگی به پیش نخواهد رفت. آوازه و صداهای تو به گوش دیگران می‌رسد، اما خودت دیگر نوبتی نخواهی داشت.