نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۴۲۵ انوری

انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر من ز فلک همی شکایت کنمی

هرچ او کندی جمله حکایت کنمی

افسوس که دست من بدو می‌نرسد

ورنه شر او جمله کفایت کنمی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ناتوانی خود در مقابله با مشکلات و دشمنی‌های فلک (هستی یا سرنوشت) شکایت می‌کند. او می‌گوید که اگر دستش به آن برسد، می‌تواند بر تمامی زشتی‌ها و مشکلات غلبه کند و آن‌ها را از بین ببرد. احساس افسوس و ناامیدی در اثر نرسیدن به توانایی تغییر اوضاع در این ابیات به وضوح دیده می‌شود.